12-02-05_1283774_21.jpg

http://www.kerasma.gr/pages.asp?pageid=39&langid=1

Από την αρχαιότητα οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τα αρωματικά φυτά για τις θεραπευτικές ιδιότητές τους και για τη διατροφική αξία τους.
Σύμφωνα με το μύθο το βουνό Όλυμπος, όπου κατοικούσαν οι ελληνικοί θεοί ήταν καλυμμένο από λουλούδια και βότανα, που βρίσκονταν εκεί για εξυπηρέτηση των θεών, αλλά και των θνητών. Οι μύθοι που αναφέρονται στους θεούς και θεές παρουσιάζουν εύγλωττα το σεβασμό που οι αρχαίοι Έλληνες έτρεφαν για την ομορφιά των φυτών και τις θεραπευτικές ιδιότητές τους.

Ο Ιπποκράτης, ο Έλληνας θεραπευτής και "πατέρας της Ιατρικής", συνιστούσε τη χρήση των βοτάνων, του καθαρού αέρα, της άσκησης, και της ισορροπημένης διατροφής ως στοιχεία της καλής υγείας. Ο ίδιος κατέγραψε τη χρήση περίπου 400 βοτάνων και αρωματικών φυτών για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών. Ο Ιπποκράτης πίστευε ότι η ασθένεια ήταν στην ουσία μια ανισορροπία μεταξύ των βασικών στοιχείων μέσα στο σώμα, και η κατάλληλη χρήση των βοτάνων θα μπορούσε να αποκαταστήσει αυτή την χαμένη ισορροπία.

Ένας άλλος εμπνευσμένος Έλληνας θεραπευτής, ο Γαληνός, επέκτεινε τη φιλοσοφία του Ιπποκράτη. Η μελέτη του "De Simplicibus" έγινε το κύριο και πλέον καθιερωμένο ιατρικό κείμενο στην αρχαία Ρώμη. Μια άλλη διάσημη εργασία, με τίτλο "De Materia Medica", που γράφτηκε στον πρώτο αιώνα μ.Χ. από τον Έλληνα θεραπευτή Διοσκουρίδη, παρείχε την πιο σημαντική πηγή βοτανικής γνώσης για τα επόμενα 1.500 χρόνια.

Οι ρωμαϊκοί στρατοί συνέβαλαν, ωστόσιστόσο, σημαντικά στη διάδοση της βοτανικής γνDώσης σε όλη την Ευρώπη, καθώς τα στρατεύματα έφεραν πολλά αρωματικά φυτά και βότανα μαζί τους στις κατακτήσεις τους. Ο Πλίνιος ο παλαιότερος (23-79 μ.Χ.) ήταν ένας Ρωμαίος βοτανολόγος που συνέλεξε μια εγκυκλοπαίδεια της βοτανικής γνώσης αποκαλούμενη "Naturalis Historia".
Τα χειρόγραφα του Ιπποκράτη και του Διοσκουρίδη διατηρήθηκαν μέσα στα μεσαιωνικά μοναστήρια, όπου εκεί μεταφράστηκαν και αντιγράφηκαν από τους επιμελείς μοναχούς.

Μέσω των αιώνων ένας μικρός αριθμός παραδοσιακών βοτανοθεραπευτών δημιούργησε τοπικά κέντρα της βοτανοθεραπείας σε όλη την Ευρώπη. Τον 19ο αιώνα η χημική σύνθεση των βοτάνων αναλύθηκε για να αποκαλύψει και επιστημονικά την ευεργετική επίδρασή τους στο ανθρώπινο σώμα. Πολλά αρωματικά φυτά και βότανα έγιναν στη συνέχεια βάση των κυριοτέρων σύγχρονων φαρμάκων.

Σήμερα, υπάρχει μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι ορισμένες περιοχές είναι πλούσιες σε θεραπευτικά φυτά και βότανα, με αποτέλεσμα να υπάρξει μια σημαντική αλλαγή της τοποθέτησης των φαρμακοβιομηχανιών, οι οποίες πλέον στρέφονται αναζητούν εκεί μέσα πρόληψης και θεραπείας για σύγχρονες ασθένειες, όπως ο καρκίνος. Τα αρωματικά φυτά και βότανα αποτελούν ακόμα και σήμερα μέρος της θεραπευτικής παράδοσης στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική. Παρά τη χρήση συνθετικών φαρμάκων για της θεραπεία ασθενειών, πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν ακόμα στο σπίτι τους τις παραδοσιακές βοτανικές θεραπείες που έμαθαν από τους προγόνους τους.

Τα αρωματικά φυτά και βότανα λαμβάνουν τις ουσίες από τη γη και τις μετατρέπουν Fσε βιταμίνες, ανόργανα άλατα, υδατάνθρακκες, πρωτεΐνες και λίπη που το ανθρώπινο σώμα μπορεί να χρησιμοποιήσει για τη θεραπεία και την τροφοδότηση. Σχεδόν 200 διαφορετικά χημικά στοιχεία περιλαμβάνονται σε κάθε αρωματικό φυτό. Οι συνδυασμοί διαφορετικών φυτών και βοτάνων μπορούν να ωφελήσουν τον οργανισμό μέσα από τις συνέργειες που δημιουργούν οι θεραπευτικές ουσίες κάθε φυτού.

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει ένα συνεχώς αυξανόμενο διεθνές ενδιαφέρον για τα ελληνικά αρωματικά φυτά και τις δεκάδες χρήσεις τους. Σήμερα, η ελληνική και διεθνής βιομηχανία χρησιμοποιεί τα αρωματικά φυτά για την παραγωγή καλλυντικών, φαρμάκων και τροφίμων. Οι Έλληνες, σε όλη την χώρα απολαμβάνουν τα θεραπευτικά οφέλη της πλούσιας σε βότανα ελληνικής χλωρίδας: Το χαμομήλι, τη φασκομηλιά, το τσάι βουνού, την μέντα